نمایش ۳۴۳٬۲۳۱ تا ۳۴۳٬۲۶۰ مورد از کل ۳۴۳٬۳۱۸ مورد.
#مدخلمعنی
 
۳۴۳۲۳۱یونجه زار[ یُنْ جَ / جِ ] (اِ مرکب) جایی که در آن یونجه کاشته اند. ارض مقضاب. (یادداشت مؤلف).
۳۴۳۲۳۲یونجه زار[ یُنْ جَ / جِ ] (اِخ) از دهات پیرامون تهران میان فرحزاد و امامزاده داود است. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ۳۵۰).
۳۴۳۲۳۳یونجه لو[ یُنْ جَ ] (اِخ) دهی است از دهستان قوری چای بخش قره آغاج شهرستان مراغه، واقع در ۳۶هزارگزی شمال باختر قره آغاج، با ۲۹۰ تن سکنه. آب آن از رودخانهٔ ...
۳۴۳۲۳۴یونژیت(فرانسوی، اِ) سولفور طبیعی روی و سرب و آهن و منگنز که ظاهری شبیه به گالن دارد. (یادداشت مؤلف).
۳۴۳۲۳۵یونس[ نُ ] (عبری، اِ) به معنی کبوتر است. (از قاموس کتاب مقدس).
۳۴۳۲۳۶یونس[ نِ ] (اِخ) دهی است از دهستان سامن شهرستان ملایر، واقع در ۲۴۰۰۰گزی جنوب شهر ملایر، کنار خاوری راه شوسهٔ ملایر به بروجرد. سکنهٔ آن ۵۹۳ تن. آب آن از چشمه و راه آن اتومبیل رو است. (از فرهنگ جغرافیایی ...
۳۴۳۲۳۷یونس[ نُ ] (اِخ) نام سورهٔ دهم از قرآن مجید، پیش از سورهٔ هود و پس از سورهٔ توبه. و خود دارای ۱۰۹ آیه است و در مکه نازل شده و با این آیه آغاز می شود: الر تلک آیات ...
۳۴۳۲۳۸یونس[ نُ ] (اِخ) ابن ابراهیم وفراوندی. ابن ندیم در الفهرست ذکر او کرده است. او راست: «الشافی فی علوم القرآن» و «الوافی فی العروض و القوافی». (از معجم الادباء چ مصر ج ۲۰ ص ۶۸).
۳۴۳۲۳۹یونس[ نُ ] (اِخ) ابن ابی عمر اصفهانی، معروف به یونس اصفهانی. از محدثان بود و احادیثی از آن حضرت روایت کرده است. (از ذکر اخبار اصبهان ص ۳۵۴).
۳۴۳۲۴۰یونس[ نُ ] (اِخ) ابن ابی فروة. رجوع به یونس (ابن محمدبن کیسان...) شود.
۳۴۳۲۴۱یونس[ نُ ] (اِخ) ابن احمدبن رسته مغازلی، مکنی به ابوالحسن. شیخی ثقه و از محدثان بود و به سال ۳۲۱ هـ . ق. درگذشت. (از ذکر اخبار اصبهان ص ۳۴۶).
۳۴۳۲۴۲یونس[ نُ ] (اِخ) ابن احمد محلی ازهری کفراوی شافعی، معروف به یونس مصری. فقیه بود و به علم حدیث اشتغال داشت. در محلةالکبرای مصر در سال ۱۰۲۹ هـ . ق. به دنیا آمد و در همانجا و سپس در الازهر ...
۳۴۳۲۴۳یونس[ نُ ] (اِخ) ابن بدران بن فیروزبن صاعد شیبی قرشی حجازی الاصل، مکنی به ابوالولید و معروف به جمال الدین مصری. قاضی القضاة دمشق. وی در سال ۵۵۵ هـ . ق. در مصر به دنیا آمد و از سلفی و ...
۳۴۳۲۴۴یونس[ نُ ] (اِخ) ابن بُکَیْربن واصل شیبانی، مکنی به ابوبکر. مورخ و از حافظان حدیث و از مردم کوفه و از مصاحبان جعفربن یحیای برمکی بود. یافعی و ذهبی او را صاحب «المغازی» دانسته اند. مرگ یونس به سال ۱۹۹ ...
۳۴۳۲۴۵یونس[ نُ ] (اِخ) ابن حبیب الضبی، مکنی به ابوعبدالرحمان. امام نحویان بصره در روزگار خویش بود و محضر او مجمع اهل ادب و نحو و تحقیق و مرجع رفع مشکلات ادیبان و نحویان بود. سیبویه از محضر او کسب علم کرده ...
۳۴۳۲۴۶یونس[ نُ ] (اِخ) ابن حبیب بن عبدالقاهربن عبدالعزیز. از راویان بود و احادیثی از آن حضرت (پیغمبر) روایت کرده. وی به سال ۲۶۷ هـ . ق. در مدینه درگذشت. (از ذکر اخبار اصبهان ص ۳۴۵).
۳۴۳۲۴۷یونس[ نُ ] (اِخ) ابن حسن مصری. از متصوفان بود و کتاب «غایات السرائر و آیات البصائر» از اوست که به سال ۸۹۶ هـ . ق. از تألیف آن فراغت یافت. (از اعلام زرکلی).
۳۴۳۲۴۸یونس[ نُ ] (اِخ) ابن حسین بن علی بن محمدبن زکریا، ذوالنون زبیری واحی (یا الواحی) مصری شافعی. فاضل بود و به حدیث و فتوا اشتغال داشت. وی به سال ۷۵۵ هـ . ق. در قاهره به دنیا آمد و به ...
۳۴۳۲۴۹یونس[ نُ ] (اِخ) ابن خلیل یا شیخ یونس بن خلیل. او راست: «معیار الاخبار و الاسرار» در تصریف، به زبان ترکی. (از یادداشت مؤلف).
۳۴۳۲۵۰یونس[ نُ ] (اِخ) ابن سالم بن یونس خیاط قرشی. از مخضرمین و از شاعران عصر بنی امیه و بنی عباس و شاعری نغزگوی و ظریف و هجوسرا بود. به وسیلهٔ عبداللََّه بن مصعب بن زبیر به درگاه مهدی خلیفه رسید و شعر ...
۳۴۳۲۵۱یونس[ نُ ] (اِخ) ابن سلیمان بن کردبن شهریار، معروف به یونس کاتب. از فرزندان هرمز و کاتب و شاعر و در علم موسیقی استاد بود. در مدینه بزرگ شد و سکنی گزید. در تجارت به شام مسافرت کرد و ولیدبن ...
۳۴۳۲۵۲یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبدالاعلی بن موسی بن میسرة، الصدفی، مکنی به ابوموسی. یکی از اعاظم فقیهان شافعی و از اصحاب امام شافعی و از اهالی مصر بوده، فقه و حدیث و دیگر علوم را از امام شافعی فراگرفته و ...
۳۴۳۲۵۳یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبدالرحمان قمی. از مشهورترین محدثان شیعی مذهب است. وی بارها به ایفای اعمال حج و عمره موفق گردید و به سال ۲۰۸ هـ . ق. در مدینهٔ منوره درگذشت. گویند به دست خود ۱۰۰۰ جلد کتاب نوشته ...
۳۴۳۲۵۴یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبدالقادر رشیدی اشری. او راست: تحفة اهل المعرفة بفضائل یوم عرفة. (از یادداشت مؤلف).
۳۴۳۲۵۵یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن محمدبن مغیث، معروف به ابن صفار و مکنی به ابوالولید. قاضی اندلسی و از مردم قرطبه بود و به سال ۳۳۸ هـ . ق. متولد شد و از متصوفان و دانشمندان حدیث است. در ...
۳۴۳۲۵۶یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبدالمجیدبن علی بن داود هذلی، ملقب به سراج الدین و معروف به ارمنتی. قاضی و عارف به فقه و ادبیات بود. در ارمنت به سال ۶۴۴ هـ . ق. به دنیا آمد و نخست در قوص ...
۳۴۳۲۵۷یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبدالوهاب بن احمدبن ابی بکر عَیثاوی شافعی. فقیه بود و لقب مفیدالطالبین و خطیب المسلمین یافت. او را تألیفاتی است که از آن جمله است: ۱- الجامع المغنی لاولی الرغبات، در فقه شافعی. ۲
۳۴۳۲۵۸یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عبیدبن دینار عبدی بصری، مکنی به ابوعبداللََّه یا ابوعبید. از حافظان حدیث و از ثقات و خود از یاران حسن بصری و از مردم بصره بود. ذهبی او را یکی از اعلام الهدی وصف کرده است. ...
۳۴۳۲۵۹یونس[ نُ ] (اِخ) ابن عطیهٔ حضرمی قاضی، مکنی به ابوکثیر. از فقیهان بزرگ و از نجیب زادگان حضرموت در مصر بود. مدت یک سال و هفت ماه قضای آنجا را داشت. سیوطی او را در شمار مجتهدان بزرگ و پیشوایان آورده است. ...
۳۴۳۲۶۰یونس[ نُ ] (اِخ) ابن متی. ذوالنون. (دهار) (مجمل اللغة). نام پیغمبری که به تازی ذوالنون نیز گویند. (از ناظم الاطباء). نام پیغامبری از بنی اسرائیل که پس از سلیمان(ع) بر اهل نینوی مبعوث شد و بی فرمان از میان قوم ...