پرنیاز

[ پُ ] (ص مرکب) سخت محتاج. بسیار نیازمند: شد از رنج و تنگی جهان پرنیاز برآمد بر این روزگاری دراز.فردوسی.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.