معتکف وار

[ مُ تَ کِ ] (ق مرکب) همچون‌ معتکف. مانند معتکفان‌:غ سالها شد تا دل جانپاش ازرق‌پوش من‌غ معتکف‌وار اندرآن زلف سيه دارد وطن.غ خاقانی.غ و رجوع به معتکف شود.غ

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.