معتق

[ مُ تِ ] (ع ص) آزادکنندهٔ بنده. (ناظم‌ الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتاق شود.غ

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.