معتلی باللََّه

[ مُ تَ بِلْ لاه ] (اِخ) (الـ ...) يحيی‌بن علی‌بن حمود علوی (مقتول به سال‌ 427 هـ . ق.) از کسانی است که فرمانروايی‌ اندلس بعد از امويان بدانها منتقل شد. پس از مرگ پدرش به سال 408 مردم با عم وی‌ قاسم‌بن حمود بيعت کردند و يحيی در مالقه‌ منتظر فرصت بود و چون عمش به سوی‌ اشبيليه حرکت کرد خود را به قرطبه رساند و از مردم بيعت گرفت و به المعتلی‌باللََّه ملقب شد و سپس دوباره قرطبه به دست عم وی افتاد و معتلی‌باللََّه به مالقه رفت و پس از حوادثی بار دوم به قرطبه دست يافت. سپس قرطبه از او گرفته شد و پس از وی هيچيک از فرمانروايان بنی‌حمود بر آن دست نيافت و حوزهٔ فرمانروايی آنان به مالقه و اطراف آن‌ منحصر گرديد. معتلی‌باللََّه در مالقه به قتل‌ رسيد. (از اعلام زرکلی ج 3 ص‌1152).

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.