معبدیه

[ مَ بَ دی یَ ] (اِخ) فرقه‌ای از خوارج ثعالبه. (از اقرب الموارد). تيره‌ای از خوارج گروه ثعالبه‌اند و از ياران معبدبن‌ عبدالرحمن می‌باشند، با فرقهٔ اخنسيه در امر تزويج مخالفت ورزيده‌اند يعنی در تزويج‌ دختران مسلمان با پسران مشرکان. و با گروه‌ ثعالبه در امر زکات غلام و کنيز مخالفت‌ کرده‌اند يعنی گرفتن زکات از آنان و دادن‌ زکات به آنان. (از کشاف اصطلاحات الفنون). گروهی از خوارج‌اند که پس از ثعلبهبن‌ مشکان به مردی از خوارج که معبد نام داشت‌ گراييدند. اين مرد دربارهٔ گرفتن زکات از بردگان يا بخشيدن آن به ايشان با همهٔ ثعالبه‌ مخالفت کرد و ديگر ثعالبه را که در آن باره‌ چيزی نگفته بودند کافر دانست و ديگر ثعالبه‌ او را بدين سخن کافر شمردند. (از الفرق‌ بين‌الفرق بغدادی ترجمهٔ دکتر مشکور ص‌96).

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.