معالج

[ مُ لِ ] (ع ص) علاج‌کننده. (آنندراج). آن که دوا می‌کند. طبيب. پزشک. (ناظم‌ الاطباء). درمان‌کننده. آسی. بچشک. (يادداشت به خط مرحوم دهخدا). مداواکننده‌ اعم از مداواکنندهٔ مجروح يا بيمار يا چهار پا. (از ذيل اقرب الموارد):

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.