[ یُ وَ ] (اِ مرکب) در لهجهٔ همدانی
به معنی شنه و پنجه و آلتی است که بدان
خرمن را باد دهند (از: یو، جو +اوشان،
افشان، و معنی ترکیب: جوافشان). (یادداشت
مؤلف). هید.
مرجع: دهخدا، علیاکبر: لغتنامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، http://dehkhoda.ut.ac.ir) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷. موسسهٔ لغتنامهٔ دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.