مرواریدبار

[ مُ رْ ] (نف مرکب) بارندهٔ مروارید. || باران ریز (به مناسبت مشابهت دانه های باران به دانه های مروارید): باغ گردد گل پرست و راغ گردد لاله گون باد گردد مشکبوی و ابر مرواریدبار.فرخی.
|| دیده. چشم <۳۰۵۰>.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.