قالین

(اِ) قالی. قالیچه. (غیاث اللغات): مرد ره را بوریا قالین بود باز خشتش زیر سر بالین بود. خواجه عبداللََّه انصاری (کنزالسالکین).

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، http://dehkhoda.ut.ac.ir) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.