صباخلق

[ صَ خُ ] (ص مرکب) خوش خلق. نیکوخو: کو صباخلقی که از تشویر جاه خلق او هم بهشت عدن و هم بحر عدن بگریستی. خاقانی.
رجوع به صبا شود.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.