Showing 511-540 of 343,318 items.
#WordDefinition
 
511آتاش(ترکی، ص مرکب، اِ مرکب) (گویا از ترکی جغتائی آد، نام +تاش، هم ) همنام. سَمیّ. و آن را آداش نیز گویند: گر کار بنام استی از آتاشی عمّر فرزند تو با عمّر بودستی هموار. ناصرخسرو. آتاش عبادلهٔ مغتفره. (راحةالصدور راوندی). ای آنکه تراست ملک آتاش با ...
512آتا و اوتا [ وُ او ] (اِ مرکب، از اتباع) در تداول عامه، همگی از بزرگ و کوچک، و گاه گویند آتا و اوتا بلند و کوتا؛ یعنی بلند و کوتاه.
513آتبین(اِخ) نام پدر فریدون : چو ضحاک بگرفت روی زمین پدید آمد اندر جهان آتبین.فردوسی. فریدون که بد آتبینش پدر مر او را که بد پیش از آن تاجور.فردوسی. باز دگرباره مهرگان بدر آمد جشن فریدون آتبین ببر آمد.منوچهری. دشت عرب را پسر ذوالیزن ...
514آتربات [ تُ ] (ص مرکب، اِ مرکب) آذربد. آتش پناه.
515آتربات مانسارسپندان [ تُ سا رِ پَ ] (اِخ) (پسر قانون مقدس آتش پناه) نام موبدی وزیر شاپور دویم و شارح اَوِستا.
516آترپاتن [ رُ تِ ] (اِخ) نام قدیم و اصلی آذربایجان.
517آترپاتنه [ رُ تِ نَ ] (اِخ) آترپاتن.
518آتسز [ سِ ] (اِخ) اَتْسِز. نام سومین فرمانروای سلسلهٔ خوارزم شاهی است که از حدود ۴۷۰ تا حدود ۶۲۸ هـ . ق. امارت داشته اند. آتسز پسر محمدبن انوشتکین و نخستین کسی است که در فرمانروایی خوارزم علم استقلال ...
519آتش [ تَ ] (اِ) (از زندی آترس، و اوستایی آتر، و سانسکریت هوت آش، خورندهٔ قربانی؛ از: هوت، قربانی +آش، خورنده) یکی از عناصر اربعهٔ قدما و آن حرارت توأم با نوری ...
520آتش [ تَ ] (اِخ) تخلص شاعری فارسی از متأخرین که اصل وی از حِلّه و مسکنش فریدن اصفهان بوده و در تذکره ها به نام آتش اصفهانی یاد شده است. و نام اصلی او را ذکر نکرده اند. تخلص ...
521آتش آسمان [ تَ شِ سْ / سِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) آتش آسمانی. برق. صاعقه.
522آتش افرازه [ تَ اَ زَ / زِ ] (اِ مرکب) قسمی از آتشبازی. تیر هوایی. فشفشه.
523آتش افروختن [ تَ اَ تَ ] (مص مرکب) تسعیر. تأریث. توقید. ایقاد. تسجیر. استیقاد. اشعال. اثقاب. تثقیب. تأریش. ایراء. توریه. تشعیل. الهاب. اضرام. تلهیب. تأجیج. روشن کردن. و رجوع به افروختن شود. || مجازاً، فتنه انگیختن و سبب جنگ ...
524آتش افروز [ تَ اَ ] (نف مرکب، اِ مرکب) موقد و گیراننده و روشن کنندهٔ آتش : ظرافت آتش افروز جدایی است ادب آب حیات آشنایی است.؟
|| ظرفی سفالین بهیأت جمجمهٔ آدمی که گویند از مخترعات ...
525آتش افروزنه [ تَ اَ زَ نَ / نِ ] (اِ مرکب) خرده ها از خار و خاشاک که بدان آتش افروزند. فروزینه. آتش افروز. آتش افروزه. آتش افروزینه. آتش گیره. وَقود. گیره. || چخماق. (برهان).
526آتش افروزه [ تَ اَ زَ / زِ ] (اِ مرکب) رجوع به آتش افروزنه شود.
527آتش افروزی [ تَ اَ ] (حامص مرکب) فعل آتش افروز.
528آتش افروزینه [ تَ اَ نَ / نِ ] (اِ مرکب) رجوع به آتش افروزنه شود.
529آتش انداز [ تَ اَ ] (نف مرکب) آنکه در جنگها آتش یا نفط بصف دشمن افکند: بهر سو که دو گرد کین ساز بود میانْشان یکی آتش انداز بود.اسدی.
|| کسی که افروختن تنور نانوایی با اوست.
530آتش انگیز [ تَ اَ ] (اِ مرکب) فروزینه. ذکوة. ذکیه. (حبیش تفلیسی). || رکو و پنبه و قاو که از چخماق آتش بدان افتد. || (نف مرکب) مجازاً، گویندهٔ سخنان تند و خشمناک ...
531آتش باد [ تَ ] (اِ مرکب) سَموم. باد گرم.
532آتش بار [ تَ ] (نف مرکب) آنکه آتش فروریزد: هیزم خشک و برق آتش بار مرد خفته ست و دشمن بیدار.اوحدی.
|| (اِ مرکب) باتری. دسته ای از توپها.
533آتش باره [ تَ رَ / رِ ] (اِ مرکب) چخماق. (فرهنگ نعمةاللََّه).
534آتشبازی [ تَ ] (اِ مرکب) ترکیباتی از باروت و اجزاء دیگر که در جشنها و شادیها بصور و اشکال گوناگون افروزند و افکنند.
535آتشبان [ تَ ] (ص مرکب، اِ مرکب) سادن آتشکده. || شیطان و دیو. || مالک دوزخ. زبنیة (مفرد زبانیة).
536آتش بجان [ تَ بِ ] (اِ مرکب) غم و سوزش و شوق محبت. (برهان). و آتش بجان گرفته، نفرینی است.
537آتش برزین [ تَ شِ بَ ] (اِخ) آذر برزین : کسی که آتش برزین ندیده بود بدید رخش چو آتش و زلفش دمیده ریحانش. سلمان ساوجی.
538آتش برگ [ تَ بَ ] (اِ مرکب) چخماق. آتش زنه : شد آنچنان برطوبت هوا که آتش برگ ز سنگ قطره برون آورد بجای شرار. حسین ثنائی.
539آتش بند [ تَ بَ ] (نف مرکب) افسون که بدان آتش فرونشیند: نسخه ای کز خط تست اندر دل سوزان من سحر آتش بند یا تعویذ تب میخوانمش. امیرخسرو دهلوی.
540آتش بید [ تَ ] (اِخ) مرکز بلوک هشترود و قوریچای.