آب بند

[ آبْ، بَ ] (نف مرکب) آنکه ماست
و پنیر و سرشیر و خامه کند. || آنکه
درزهای ظروف فلزین با موم مذاب یا قلعی
سد سازد. || آنکه یخ گیرد.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.