آب بن

[ بِ بُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)
سادآوران. و آن چیزی است چون صمغ که
در بیخ درخت گردکان کهنه و مجوف یابند.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.