[ اَمْ ] (اِ مرکب) خانه ای در زیر
قسمتی از بنا حفر کرده ذخیره کردن آب را.
|| پارگین. (ربنجنی). || آبدان.
آبگیر. تالاب. مصنع. بَرْخ.
مرجع: دهخدا، علیاکبر: لغتنامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، http://dehkhoda.ut.ac.ir) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷. موسسهٔ لغتنامهٔ دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.