آب معدنی

[ بِ مَ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ
مرکب) چشمه ای که بطبع آمیخته به پاره ای
املاح است مانند گوگرد و زیبق و ید و آهن و
شبّ و زاج و در بعض بیماریها بدان استحمام
کنند و یا آشامند.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.