آبادان

(اِخ) بندری است در مصب
شطالعرب موسوم بدماغهٔ گُسبه. درازای آن
۶۴ هزار گز و پهنای آن از ۳ تا ۲۰ هزار
گز، حد شمالی و شرقی آن کارون و بهمشیر
[ بهمن شیر ] و حد غربی شطالعرب و جنوبی
خلیج فارس. عرض جغرافیائی آن ۳۱ درجه
و ۲۱ دقیقهٔ شمالی و طول جغرافیائی آن ۴۸
درجه و ۱۷ دقیقهٔ شرقی، و فاصلهٔ آن تا اهواز
۱۱۵ هزار گز است. سابقاً به مناسبت مقبرهٔ
منسوب بخضر که در حوالی بهمشیر است
جزیرةالخضر نامیده میشده است. از ۱۳۲۷
هـ . ق. ببعد شرکت نفت جنوب تصفیه خانه ها
در شهر آبادان ساخته و نفت را با لوله ها از
مسجد سلیمان به این شهر می آورد، و طول
لوله ها که میان این دو محل کشیده شده ۲۲۰
هزار گز است. آبادان اکنون شهر و بندری مهم
و یکی از مراکز تجارت ایران است، و در
حدود سی هزار سکنه دارد. پلهای متعدد برای
بارگیری در آن ساخته شده و همه ساله
متجاوز از ششصد کشتی برای حمل نفت به
آنجا وارد و از آنجا خارج می شود و هر ماهه
چهل الی پنجاه کشتی در این بندر بارگیری
می شود. و آبادان را به عربی عبادان گویند.
رجوع به عبادان شود.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.