آب گوگردی

[ بِ گو گِ ] (ترکیب
وصفی، اِ مرکب) چشمهٔ گرم طبیعی که در آن
گوگرد باشد. در رامسر و سمنان و لارستان
فارس و خراسان و دماوند آب گوگردی
هست.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.