آبگوشت خوری

[ خوَ / خُ ] (اِ مرکب) کاسهٔ خردتر از باطیه و بزرگتر از ماست خوری که عادةً در آن آبگوشت خورند.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.