یوسف داود

[ سُ وو ] (اِخ) ملقب به اقلیمیس (۱۲۴۵-۱۳۰۷ هـ . ق.). ابن داودبن بهنام. دانشمند و عالم به زبان و ادب عرب و تاریخ قدیم و اصلش سریانی و متولد عمادیهٔ موصل بود. در موصل و لبنان و سپس در رومة تحصیل علم کرد. در سال ۱۸۵۵ م. به موصل برگشت و به تدریس پرداخت و به مطرانی کاتولیکها در دمشق برگزیده شد و به سال ۱۸۷۸ بدان شهر آمد و به سال ۱۸۹۰ م. در آنجا درگذشت. در حدود پنجاه کتاب و رساله به عربی و جز آن دارد. پیوسته به کار و تألیف اشتغال داشت و از جمله آثار اوست: ۱- التمرنه، در نحو عربی، در دو جلد. ۲- نبذتان فی العروض و الشعر. ۳ - مدخل الطلاب. ۴ -تروض الطلاب. ۵ - علم الجغرافیة. ۶ -انشاءالرسائل. ۷ - التصاریف العربیة. ۸ -تاریخ السریان. ۹ - علم الهندسة. ۱۰ -علم الجبر. (از اعلام زرکلی).

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.