یوسف دریان

[ سُ دَرْ ] (اِخ) ابن بطرس بن خوری انطون دریان. دانشمندی یهودی و از رجال کنیسهٔ مارونیهٔ لبنان بود. معلومات و رهبانیت را آموخت و سپس به بیروت رفت و در قاهره به سال ۱۳۳۸ هـ . ق. درگذشت. او را آثاری است که از آن جمله است: ۱- نبذة فی اصل البطریرکیة الانطاکیة و فی اصل الطائفة المارونیة. ۲ -البراهن الراهنة فی اصل المردة و الجراجمة و الموارنة. ۳ - الاتقان فی صرف لغةالسریان. (از اعلام زرکلی).

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.