آب سرخ

[ بِ سُ ] (ترکیب وصفی، اِ
مرکب) شراب. خمر:
من و آب سرخ و سر سبز شاه
جهان گو فروشو به آبِ سیاه.نظامی.


مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.