آب آورد

[ وَ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب)
آب آورده. خاشاک و جز آن که دریا یا رود و
یا سیل با خود آرد و آن را عرب جفاء
(صراح) و جفال و حمیل گویند.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.