آب خفته

[ بِ خُ تَ / تِ ] (ترکیب
وصفی، اِ مرکب) آب راکد. || آب جاری
که جریان آن از تراکم یا همواری مجری
محسوس نباشد.

مرجع: دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، https://dehkhoda.ut.ac.ir ) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷.
موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.