[ بُ رَ ] (اِ مرکب، از اتباع)
سپیدی و سرخی در چهره و رونق و جلا:
خوش آب و رنگ. بد آب و رنگ :
حواصل چون بود در آب چون رنگ
همان رونق در او از آب و از رنگ.نظامی.
ز قد و روی تو شرمنده باغبان میگفت
که آب و رنگ ندارند سرو و لالهٔ ما.؟
|| رنگ و رو. رنگ و آب.
|| رنگ و رو. رنگ و آب.
